Archive | kesäkuu, 2012

Unika vojaĝo al Japanio pere de Esperanto

28 Kes

Pekka rakontas:

Mia esperanto-amiko Jojo el Tokio invitis min kaj mian filinon al Japanio. Nia vojaĝo okazis  inter  la 6an kaj la 20an de junio 2012. Mi jam antaŭe renkontis  multajn japanajn esperantistojn, kiam ili vojaĝis kune kun Jojo en Finnlando. Nun mi denove vidis ilin kaj multajn aliajn esperantistojn. Ni havis nur unu komunan lingvon, Esperanton.

Komence ni konatiĝis kun la urbo Tokio. Kun nia amiko Sunjo ni rundveturis la urbon . La Palaĉo de Imperiestro, la temploj kaj la Tokio-turo estis la plej imponaj vidindaĵoj. Poste ni rundveturis dum tri tagoj tra la norda parto de Honsxu, la ĉefinsulo de Japanio. Al rundveturo partoprenis ankaŭ Jojo, Sunjo,  Anjo kaj Oazo.  Ni konatiĝis ekz. kun la Namahage-folkloro. Namahage estas demonstila estaĵo kun terura masko. Namahage-ritualo okazas dum Novjara tempo en Oga-peninsulo.  Dufoje ni ankaux vizitis Onsen. Onsen estas banejo, kiu ricevas akvon el nature varmega fonto. Japanio ja estas vulkane aktiva regiono.

Post la norda rundveturo ni kune kun Jojo vizitis Takahata-hotelon,kies direktoro estas esperantisto Hiroo Kawai. Ni tranoktis en la hotelo, kaj dum sekvanta tago ni  promenadis en Takahata. El Takahata ni veturis al rizkultivisto sinjoro Kenzi,kiu ankaux parolas Esperanton. Dum du tagoj ni konatiĝis kun la rizkultivado kaj vidis, kiel oni nuntempe plantas la rizon kun speciala plantmasxino.  Mi tre ĝuis la kamparan regionon kaj kamparan vivon. Korajn dankojn al gesinjoroj Kenzi pro la gastigemo!

Post la norda ekskurso ni vizitis la Diznejlandon en Tokio. Vera vidindaĵo, precipe por mia filino! En la sekva tago ni vizitis la monton Takao ĉe Takaosan kaj ĝuis la tradiĉian tagmanĝon en belega manĝej-kabano meze de naturo. La montoviziton partoprenis ankaŭ 90-jara esperantisto Pego. Li senprobleme promenadis en la pinto de monto, lia fizika stato sxajnas esti pli bone ol mia! Vespere ni  gustumis la sukijaki-vespermanĝon en la hejmo de Kanjo. Feliĉe ankaŭ Etsuko,kiu dum unu jaro instruis en Rovaniemi, povis partopreni al la vespermangxo kun ni.

Poste okazis tritaga ekskurso al Kioto. En Kioto ni loĝis en la Oomoto-centro en  Kameoka. Oomoto-religio subtenas Esperanton kaj preskaŭ ĉiuj oomotoanoj scipovas Esperanton. La direktoro de Oomoto-centro Toshiomi Okuwaki rakontis pri la Oomoto kaj ni partoprenis eĉ unu mallongan Oomoto-preĝon. La direktoro donaĉis al mi du bazajn sanktajn librojn de Oomoto, kompreneble esperantlingvajn. Sur la tabloj de la restoracio de Oomoto-centro staris ŝildetoj kun la suba esperanta teksto:

”Nur senutila ne lasu peceton

legomfolian naskitan el favoro

de l’ĉielo kaj tero.

Favoran Dion forgesu ni neniam:

eĉ en rizeto troviĝas

la Tri Dioj de l’ĉielo kaj tero.

De l’fajro, akvo kaj tero

la favoroj kiuj nutras nin –

je Di-figuro vera de l’ĉielo kaj tero.”

Unu tutan tagon ni rundveturis en Kioto spektante belegajn templojn kaj parkojn, promenadis en la urbo, trinkis kafon en Kiri-kafejo (mi rekomendas!) kaj konatiĝis kun la granda filmstudio. El Kameoka ĝis Kioto ni veturis per Sagano Romantika Trajno, kaj poste per Shinkanseno (rapida trajno) al Tokio.

Nia vojaĝo estis plenplena da spertoj kaj travivaĵoj, multajn dankojn al Jojo, Sunjo, Kanjo ,Anjo, Oazo, Ikuko, Koba kaj ĉiuj aliaj,kiujn ni renkontis. Japanio estas mirinde bela lando kaj ĉio funkcias precize. En la koro mi sentas min nun parte japanano.

Maailma kylässä (=la mondo en la vilagxo) okazo

2 Kes

Tuomas rakontas.

La 26an kaj 27an de majo estis en Kaisaniemenpuisto en Helsinko okazo Maailma kylässä(la mondo en la vilagxo), kie estis prezenttablo de Esperanto.

En nia tablo estis esperantaj libroj ekzemple Kalevala, Muminvalo kaj la korano esperante. Ni disdonis ankaux paperojn kun informojn pri Esperanto. Ankaux ni disdonis kelkajn reklamkartojn de Lernu pagxaro, kie estas en la alia flanko kalendaro. Cxe la tablo estis ankaux recepto kiel oni povas baki varman panon. Kelkaj vizitantoj pensis ke ”varma pano” celas ion alian … Preskaux cxiuj kiuj haltis paroli kun ni cxe nia tablo sciis kio estas Esperanto, sed estis ankaux kelkaj kiuj neniam auxdis pri Esperanto. Ni auxdis ofte demandojn kiel ”Kiom da homo estas kiuj parolas Esperanton?” kaj ”kie oni bezonas la lingvon?”. Kelkaj homoj nur prenis bonbonojn. Ni havis bombonojn, kiuj nomigxas ”alku” finne ”ole hirvi”. Sabate ni renkontis viron kiu diris ke li pruntis la esperantan koranon antaux tridek jaroj de esperantistoj en Kuopio sed li neniam redonis gxin al kuopioaj esperantistoj. Nun li ne plu memoras de ili li pruntis la koranon kaj petis nian helpon kiel li povus trovi ilin. Ni diris ke li povas sendi la libron al oficejo. Se vi leganto konas esperantistojn kiujn logxis en Kuopio antaux tridek jaroj, kontaktu!

Dimancxe estis multe da vizitantoj kaj niaj informpaperoj finigxis kaj cxe la tablo estis la ludo, kie estis esperantaj vortoj de bestoj kaj en la alia flankoj estis finnaj vortoj de samaj bestoj. Homoj povis diveni kio estas esperanta vorto de besto. Multe da vizitantoj povis suficxe bone diveni/scii kio estas kio, eble kun helpo de latina aux aliaj euxropaj lingvoj. Dimancxe ankaux parlamentano Ben Zyskowicz vizitis cxe esperanta tablo kaj parolis kelkaj minutoj kun ni.

Finfine la dutaga okazo estis tre sukcesa, multe da vizitantoj interesisxis pri la lingvo kaj ankaux kelkaj promesis konatigxi lingvon pli en retejo. Ankaux unu viro acxetis multe da esperantaj libroj kaj unu knabo kunigxis al FEJO. Dankon al Salla, kiu faris la ludon kaj recepton kiel baki varman panon. Geesperantistoj cxe Maailma kylässä estis Paula, Keke, Michal, Andrei, Päivä, Salla kaj Matias.